Zabawy I ich znaczenie w lepszym poznaniu dziecka, jego uczuć, doznań I stanów emocjonalnych




Pobierz 52.76 Kb.
NazwaZabawy I ich znaczenie w lepszym poznaniu dziecka, jego uczuć, doznań I stanów emocjonalnych
Data konwersji26.10.2012
Rozmiar52.76 Kb.
TypDokumentacja
Zabawy i ich znaczenie w lepszym poznaniu dziecka, jego uczuć, doznań i stanów emocjonalnych.


napisała:

mgr Bożena Zachara nauczyciel bibliotekarz

ZSP im. Tkaczy Chełmskich w Chełmsku Śląskim


Wstęp

Zabawa stanowi w życiu człowieka jedną z najbardziej atrakcyjnych form ruchu. Zabawie zawsze towarzyszy dobry nastrój, psychiczne odprężenie - a więc jest doskonałą formą czynnego wypoczynku.

Zabawa była zawsze bliska człowiekowi. Znajdował w niej radość, poczucie więzi, wyzwalała w nim aktywność i pozwalała wyrazić siebie.

Zabawy nic nie jest w stanie zastąpić, ani wyręczyć, bo jest ona dopełnieniem życia, a nawet samym życiem, które bez zabawy stałoby się ubogie, niepełne i nieciekawe.

Nikt nie ma wątpliwości, że zabawa ubarwia życie człowiekowi, czyni je radosnym i przyjemnym, daje uczucie odprężenia, mobilizuje do dalszych wysiłków w szkole i w pracy.

Ogromne znaczenie zabawy podkreślają psycholodzy, zwracając uwagę na następujące jej aspekty:
- zabawa rozszerza zakres orientacji dziecka w ważnych obszarach świata przyrody i życia społecznego
- w zabawie dziecko uczy się rozumieć rzeczywistość i odróżniać ją od fikcji
- zabawa sprzyja rozwojowi myślenia przyczynowo - skutkowego i innych funkcji psychomotorycznych
- zabawa szczególnie zespołowa, ma duże znaczenie uspołeczniające

Również pedagodzy przypisują duże znaczenie zabawie, uważając ją za podstawową formę aktywności dziecka. Podkreślają oni, że każda zabawa jest doskonałą okazją do lepszego poznania psychiki dziecka, jego uczuć, doznań i stanów emocjonalnych. Zachowanie dziecka podczas zabawy, będące manifestacją jego stanów uczuciowych, informuje wychowawcę o świecie jego wewnętrznych przeżyć, o jego ewentualnych problemach. Wszyscy pedagodzy są zgodni, że zabawa oddziałuje na rozwój dziecka wszechstronnie. Podnosi nie tylko poziom sprawności fizycznej, lecz również ma wpływ na ukształtowanie cech charakteru.

Szczególne znaczenie wśród zabaw wykorzystywanych w nauczaniu zintegrowanym moją zabawy ruchowe do których zaliczamy: zabawy orientacyjno - porządkowe, zabawy na czworakach, zabawy bieżne, zabawy i gry rzutne, zabawy skoczne, zabawy i gry kopne oraz zabawy ze śpiewem. Zabawy i gry ruchowe oddziałują wszechstronnie na ustrój człowieka. Oparte na utylitarnych formach ruchu, jak: chód, bieg, skok, rzut, pełzanie, itp. przyczyniają się do podnoszenia sprawności fizycznej i rozwoju psychomotorycznego dziecka.

ZABAWA


ZABAWA wg D.Waloszek:


Jest najpotężniejszym środkiem wychowania do odpowiedzialności, pomaga dziecku uczyć się reagowania na otoczenie, na zmianę rodzaju treści wypowiedzi, na zachowanie się adekwatne do oczekiwań (także poleceń) ze strony partnera zabawy. Uczy odpowiedzialności za siebie przede wszystkim. Nic i nikt jej w tym procesie nie zastąpi”!!!


Cele zabawy : harmonijny i wszechstronny rozwój jednostki funkcjonującej

w ramach określonej grupy , a także pomoc w odkrywaniu jej

najlepszych cech .


Rodzaje zabaw dzieci przedszkolnych: wg P.A.Rudika ;

  • zabawy twórcze albo zabawy wrole,

  • zabawy konstrukcyjne,

  • zabawy dydaktyczne,

  • zabawy ruchowe


Cechy zabawy:

  • swobodna i spontaniczna,

  • dobrowolna,

  • przyjemna,

  • posiada reguły,

  • fikcyjna – fikcyjność właśnie odróżnia zabawę od pracy;


1) fikcyjność czasu – dziecko przenosi się w czasie (np. jest dzień – noc)

2) fikcyjność miejsca – nadawanie fikcji miejscu, w którym przebywa

dziecko (podłoga to jezioro, krzesła – tramwaj),

  1. fikcyjność roli – obserwując działalność dorosłych i przezywając własne potrzeby dziecko działa jak oni, natrafia na przeszkody nie do pokonania. Tworzy sobie wówczas własną rzeczywistość, własny świat „na niby”, aby w tym świeci przeżywać to, co przeżywają dorośli i działać jak oni.



Struktura zabawy:


Zabawę porównuje się do działania ze względu na taką samą strukturę, jak każde podjęte działanie. Jest zatem:


  1. podmiot – to dziecko,




  1. cel – często nieświadomy, ukryty – może być on kształcący, nauczający, wychowawczy, terapeutyczny, poznawczy,




  1. organizacja – składająca się z różnych czynności:


- czynności przygotowawcze to wybór przedmiotów, akcesoriów

dodatkowych, wybór miejsca, pozycji w zabawach, przygotowanie

przedmiotu zabawy ( zabawek) umiejscowienie zabawki,


- czynności organizujące:


a) wyznaczenie ról,

b) włączenie innych do zabawy,

c) określenie norm, reguł zabawy,

d) przydzielenie czynności, ich zapowiedzenie,

e) ulepszenie przedmiotu zabawy,


- czynności zasadnicze to realizowanie treści zabawy:


a) realizacja podjętej roli zgodnie z treścią,

b) wykorzystanie zabawek,

c) realizacja zaplanowanych reguł i norm,

- przerywniki – nie muszą należeć do treści zabawy w sposób bezpośredni

lecz mogą podtrzymywać jej trwanie. Są to zatem takie czynności jak:

a) pożyczanie sobie przedmiotów do zabawy,

b) usuwanie przeszkód, które utrudniają dalszą zabawę (wykluczanie

kogoś z roli, usuwanie zbędnych przedmiotów),

c) jedzenie, mycie rąk, toaleta itp.,

d) manipulowanie przedmiotami, które mogą odwrócić uwag ę dziecka,


- czynności finalizujące – kończenie fikcyjnej treści zabawy,

w szczególności finalizowanie spełnionych ról, np.:

a) kierowca wyłącza samochód, kończy jazdę,

b) mama kładzie dziecko spać,

  1. przyglądanie się zbudowanej wieży,

  2. ocena tego, co się zrobiło,


- zakończenie zabawy – to wyraźne przejście do rzeczywistości:

- burzenie, rozbieranie tego co się przygotowało, uprzątanie terenu

zabawy.


ZABAWA ZAKOŃCZONA NIE ZAWSZE MUSI BYĆ SFINALIZOWANA. MOŻE BOWIEM BYĆ PRZERWANA I PODJĘTA ROLA NIE BĘDZIE SPEŁNIONA.

POMAGAJMY DZIECIOM FINALIZOWAĆ ZABAWĘ, A NIE TYLKO JĄ KOŃCZYĆ.

CZYNNOŚCI PRZYGOTOWAWCZE TO JUŻ JEST ZABAWA – NIE IGNORUJ TEGO!!!!


Kodeks moralny powinien zawierać reguły :

  1. współdziałanie zamiast rywalizacji

  2. życzliwy stosunek do innych ( przeciwdziałanie szerzącej się wokół nas agresji)

  3. wszechstronny rozwój jednostki , ale w powiązaniu z ogólnym dobrem całej grupy

  4. kształtowanie poczucia odpowiedzialności za grupę , której jest się członkiem

  5. szacunek do wyborów dokonywanych przez jednostkę , ale również kształtowanie poczucia odpowiedzialności za swoje decyzje

  6. tworzenie warunków do radosnych przeżyć związanych z zabawą , ale również zostawianie trochę miejsca na refleksję , wynikającą z bezpośrednich przeżyć uczestników zabawy

  7. kształtowanie w dzieciach umiejętności samooceny (oznacza to m.in., że dziecko , jako twórca swoistych „dzieł” , powinno dążyć w mniejszym stopniu do zadowolenia nauczyciela, raczej kształtować w sobie umiejętność uczciwej samooceny , a nauczyciel powinien tylko mu w tym pomagać).


Korzyści dla dziecka :

  1. zasada dobrowolności uczestnictwa

  2. pobudzanie twórczej aktywności dziecka

  3. umiejętność realizacji zadań zawartych w kontrakcie

  4. tworzenie właściwych relacji w grupie



Funkcje zabawy:

  1. Terapeutyczna – w zabawie dziecko wyraża siebie i rozładowuje napięcia emocjonalne. Zabawa, szczególnie spontaniczna ma walory terapeutyczne. Prowadzi ona do względnej równowagi w zachowaniach dziecka ze światem zewnętrznym i tym samym powoduje zaspokajanie potrzeb i oczekiwań dziecka.

  2. Projekcyjna – dziecko w czasie zabawy stwarza twz. Projekcje, tzn. ono projektuje siebie, czyli pokazuje się, pokazuje jakie ma potrzeby, a jakie potrzeby ma jeszcze nie zaspokojone.

  3. Wychowawcza – dziecko uczy się norm, reguł, wartości, współżycia w grupie, norm społecznych. Dziecko poprzez zabawę utrwala zachowania, pokazuje sytuacje, które niekiedy trzeba redukować.

  4. Kształcąca – poprzez zabawę dziecko uczy się bardzo wielu umiejętności, sprawności, zdobywa informacje.

Zabawy występują w wielu różnych formach, a mianowicie jako:

- zabawy manipulacyjne; polegające na niespecyficznym ( potrząsanie, postukiwanie) lub specyficznym ( wkładanie, otwieranie, zamykanie) manipulowaniu przedmiotami,

- zabawy konstrukcyjne prowadzące do tworzenia konstrukcji z materiałów nieustrukturowanych ( patyczki, klocki, szmatki) lub ustrukturowanych ( np. klocki lego),

- zabawy funkcjonalne polegające na przemieszczaniu przedmiotów w przestrzeni ( ciągnięcie lub popychanie),

- zabawy symboliczne wyrażające się w zastępowaniu jednych obiektów innymi,

- zabawy dramatyczne polegające na odgrywaniu roli innych osób,

- zabawy receptywne występujące w formie obserwowania obiektów i zdarzeń lub ich statycznych czy ruchomych obrazów,

- zabawy polegające na odgrywaniu ról, są to metody dramowe, pozwalają uczestnikom grupy lepiej zrozumieć nie tylko siebie, ale także i innych, osłabiają egocentryczne działania jednostki,

- zabawy rozluźniające, mają one na celu likwidację napięć i stresów, dają uczucie rozluźnienia, w zabawach tych wykorzystywane są m.in. tańce integracyjne, przy których następuje częsta zmiana partnerów bez wyraźnego podziału na role żeńskie i męskie,

- zabawy zbliżone charakterem do gier dydaktycznych, ich celem jest poszukiwanie dróg rozwiązania jakiegoś problemu przy założeniu przyjętym przez animatora pracującego z grupą, iż jest wiele rozwiązań, najważniejszy jest wybór właściwego kierunku, w którym będzie podążać grupa,

- zabawy tematyczne, świat rzeczywisty przedstawiony w tych zabawach zawsze jest pełen luk i nieznajomości rzeczy, ale dziecko nie pozostawia go takim, lecz za pomocą wyobraźni uzupełnia go w całościowy strukturalnie obraz, a tym sposobem pobudza wyobraźnię do nieustannego wysiłku i doskonali jej żywość.

Już sama różnorodność zabaw pozwala przewidywać ich wielorakie znaczenie dla rozwoju dzieci. Zabawa to działania podejmowane dla przyjemności, kreowane dzięki wyobraźni, na wzór i podobieństwo działań realnych, polegające na dostosowaniu wiedzy o świecie do siebie, angażujące sferę uczuć dziecka i przebiegające według reguł zapewniających ich powtarzalność. W zabawie proces ważniejszy jest niż cel. Różnorodność zabaw nie tylko wzbogaca doświadczenia dziecka, ale jest także jednym z wyznaczników rozwoju jego uzdolnień. Zabawa towarzyszy rozwojowi wielu różnych sfer: językowej, poznawczej, twórczości.


Wśród wielu zadań, jakie odgrywają zabawy ruchowe, do najważniejszych z nich należą:

 wprowadzają radosny nastrój, stanowią atrakcję i rozrywkę, przyczyniają się do dobrego samopoczucia, dają dziecku pełną swobodę oraz możliwość zaspokojenia naturalnej potrzeby ruchu

 wpływają na kształtowanie takich zdolności motorycznych jak: szybkość, siła, zwinność, moc, wytrzymałość, poszerzają i doskonalą sposób potrzebnych i praktycznych umiejętności, które mają zastosowanie w codziennym życiu

 rozwijają samodzielność, zaradność i odwagę

 wyzwalają inicjatywę i pomysłowość, pobudzają wyobraźnię i ambicję, napawają wiarą w siebie i często są źródłem zdrowego optymizmu

 przygotowują do społecznego współdziałania i współżycia, uczą przystosowania się do czynności wykonywanych przez cały zespół rówieśników i działania na jego korzyść

 stwarzają okazję do kształtowania takich cech charakteru, jak: opanowanie, zdyscyplinowanie, wytrwałość, dokładność, uczciwość i uczynność

 rozwijają umysł, wzbogacają wiedzę dziecka, utrwalają szereg pojęć

 rozwijają spostrzegawczość, orientację w przestrzeni, umiejętność oceny odległości i kierunku, poznawanie stosunków liczbowych, barw, kształtów, sygnałów itp.

 podnoszą stan zdrowotny dziecka

 stwarzają najlepsze warunki do czynnego odpoczynku, ze względu na różnorodność ruchów oraz możliwość organizowania oraz prowadzenia zajęć na wolnym powietrzu w ciągu całego roku

W uczeniu się przez zabawę występują wszystkie podstawowe elementy kształcenia wielostronnego, tj. :uczenie się przez poznawanie, przeżywanie i działanie. Główna rola zabaw dydaktycznych tkwi w ich funkcjach poznawczych i polega na wzbudzaniu i wzmaganiu wewnętrznej chęci do wykonywania zadań szkolnych. Zabawa poprzez naukę jest dla ucznia zawsze bardziej interesująca, zapobiega znużeniu, motywuje do pokonywania trudności.

Udział w zabawie jest dla dziecka często okazją do uwierzenia we własne możliwości, pozbywania się nieśmiałości i ujawniania zdolności, a dla nauczyciela metodą poznania swego ucznia.


Nauczyciel organizując zabawy integracyjne, stwarza takie sytuacje edukacyjne, w których zaistnieje:

  •       budowanie dobrego klimatu do poprawnej komunikacji z rówieśnikami i dorosłymi,

  •       uwalnianie organizmu od napięcia fizjologicznego, którego źródłem są lęki i niepokoje,

  •       uczenie dziecka ćwiczeń relaksacyjnych, zmniejszających stan napięcia psychicznego, dających odprężenie, poprawiających samopoczucie,

  •       ćwiczenie wyobraźni dziecka,

  •       wspomaganie rozwoju dziecka poprzez: - poznanie własnego ciała, - zdobycie pewności siebie, - budowanie poczucia bezpieczeństwa, - ułatwianie nawiązania kontaktu i współpracy z grupą;

  •       niwelowanie zaburzeń emocjonalnych: - nieśmiałość, - agresywność, - znalezienie swojego miejsca w zespole, grupie, - budzenie zainteresowań;

  •       pokonywanie lęków,

  •       wzmacnianie wiary we własne siły,

  •       ekspresja fantastyczna,

  •       stwarzanie możliwości tworzenia, badania, samodzielnego działania,

  •       podkreślanie postaw społecznie pożądanych,

  •       budzenie odpowiedzialności za swoje czyny u siebie i innych.

 


Zabawy preferowane przez pedagogikę zabawy spełniają określone zasady, a zwłaszcza:

  •       Dobrowolność uczestnictwa, która polega na tym, że sam uczestnik decyduje czy chce wziąć udział w zajęciach. Nie jest do niczego zmuszany, a rola wychowawcy staje się rolą animatora, który zachęca, zaprasza do uczestnictwa, stara się zainteresować dzieci swoim działaniem.

  •       Uwzględnienie wszystkich poziomów, tj. poziomu rzeczowego i emocjonalnego. Poziom rzeczowy dotyczy obiektywnych, logicznych, prawdziwych informacji, które są wymienione między ludźmi. Poziom emocjonalny wskazuje, że zawsze treści kształcenia przyjmowane są w zależności od emocji towarzyszących uczeniu się i od kontaktów w grupie, czyli że to, co chcemy przekazać, nie zawsze jest odebrane zgodnie z naszymi intencjami.

  •       Uznawanie pozytywnego przeżycia, jako wartości i unikanie rywalizacji. Pedagogika zabawy uznaje przeżycie jako wartość i preferuje zdobycie pozytywnego doświadczenia, doznania czegoś przyjemnego. Zabawa jest także pełną emocji sytuacją, która pobudza do refleksji, pomaga w rozwiązywaniu problemów. Zdecydowanie unika bezsensownej rywalizacji, przypadkowych zwycięstw, konkurencji, w której jeden zwycięża, a reszta przegrywa. Zabawy uczą współdziałania, współpracy, dostrzegania różnych mocnych stron wśród uczestników grupy, wzmacniają motywacje do wysiłku.

  •       Kolejną zasadą zabaw dotyczącą pedagogiki zabawy jest różnorodność środków wyrazów – czyli umożliwienie przekazania treści i emocji poprzez oddziaływanie na różne zmysły. Jest to zasada, która włącza do pracy w grupie wszystkie media. Ruch, gest, dotyk, taniec, dźwięk, malowanie, gra ról, pantomima, ta cała gama środków wyrazu, które wzbogacają tradycyjne słowo mówione.



Wśród zabaw integracyjnych wyodrębniamy następujące ich rodzaje:

1.    Zabawy ułatwiające wejście w grupę, poznanie nowego otoczenia, poznanie imion.

2.    Zabawy rozluźniające, odprężające oparte o ruch, taniec, gest, likwidujące napięcia mięśni i napięcie psychiczne.

3.    Zabawy ułatwiające wprowadzenie określonego tematu przez poznanie odczuć, doświadczeń, potrzeb członków grupy.

4.    Metody określane czasami jako gry dydaktyczne polegają na przedstawieniu treści w formie zagadkowego problemu i poszukiwanie rozwiązania według programowych reguł.

5.    Metody wymiany myśli, gry dyskusyjne z włączeniem doświadczeń i wiedzy uczestników.

6.    Metody ułatwiające przekaz informacji zwrotnej i sygnalizujące odczucia uczestników zabawy.

7.Metody dramowe, polegające na wykorzystaniu gry z podziałem na role, jako wstępu do omówień problemu.

8.    Zabawy umożliwiające samoocenę, poznanie własnej hierarchii wartości, własnych spontanicznych zachowań.

9.    Zabawy integrujące grupę, umożliwiające wszystkim wspólną, aktywną zabawę, bez podziału na bawiących się i obserwatorów bez ośmieszającej rywalizacji.


Zalety zabaw integracyjnych, wdrożone do praktyki dnia codziennego oddziałują nie tylko na jakość wykonywanej pracy, w wielu przypadkach przynoszą dużą satysfakcję nie tylko nauczycielom, ale również dzieciom.

Są zatem sposobem na efektywną pracę i naukę oraz okazją do wydobycia potencjału możliwości, talentów tkwiących w każdym z uczestników zabawy.

 


Ze względu na formalne kryteria wyróżnia się jeszcze takie rodzaje zabaw jak: swobodne, kierowane, samotne - indywidualne, grupowe, równoległe, wspólne, zespołowe. Wszystkie rodzaje zabaw są ze sobą bardzo powiązane, istnieje wiele zabaw mieszanych.

Aktywność twórcza przejawiająca się w zabawach dziecka, ogranicza, burzy, niepokoi czy wyzwala lęk. Zabawa pozwala zapomnieć o kalectwie, nieszczęściu, lęku, bólu i cierpieniu. Twórcza postawa bawiącego się dziecka jest wynikiem jego potrzeby poszukiwania, doznawania radości bawienia się, przeżywania osobistego sukcesu, który czasami jedynie za sprawą zabawy wydaje się możliwy.

Zabawowy dziecięcy świat to świat idealny, przyjazny, znoszący wszelkie bariery, eliminujący wszelkie trudności i przeciwności losu. Zabawa nie tylko umożliwia dziecku przeżycia sukcesu, którego być może nigdy jeszcze nie doświadczyło. Jest ona także "dziwnym" mechanizmem, który uruchamia dziecięce, jakże czasem bardzo niesprawne ciało, rozwija umysł, porządkuje i tonizuje emocje.

Kształtowanie aktywnej postawy dziecka wobec poznawanej przez nie rzeczywistości odbywa się więc przede wszystkim przez odpowiednio zaprogramowane i zorganizowanego oddziaływania stymulacyjne. Warunkiem rozwijania aktywności zabawowej u dzieci jest, z jednej strony, zapewnienie im swobody w działaniu i radości osiągnięć, a z drugiej - akceptacja przez nie samej formy zabawy i organizacji zaproponowanej im przez dorosłych. Umiejętne zasugerowanie formy zabawy, jej miejsca oraz - choćby w najogólniejszym zarysie - organizacji i propozycji samych organizatorów pozwala dzieciom na tworzenie podstaw do eksponowania ich oryginalnych pomysłów, powoduje uwolnienie od ciążących i przygnębiających je przeżyć, rozbudzenie ufności do ludzi i świata, wybranie dla siebie odpowiedniej zabawowej roli, a tym samym dowartościowanie siebie jako liczącego się podmiotu.

Zrozumienie indywidualnego sensu zabawy dziecka wymaga bardzo uważnej obserwacji nie tylko treści formy, ale także towarzyszących jej gestów dziecka, wypowiadanych przez nie słów, a nawet uwidaczniających się ruchów ciała, a zwłaszcza mimiki. Wszystkie dzieci, niezależnie od osiąganego poziomu swego rozwoju, tak fizycznego, jak też intelektualnego , mają wrodzoną potrzebę bawienia się. Zabawa stwarza dziecku niezliczone okazje do podejmowania aktywności, doznawania przez radości, pewności siebie, poczucia przydatności, a nawet niezbędności uczestnictwa w jej przebiegu.


Zabawa zaciera granice pomiędzy dziećmi, jeśli idzie o ich sprawność i wydolność. Znosi wszelkie w tym względzie podziały. Nie preferuje żadnej taksonomii. Nie dzieli uczestników zabawy na ładnych i brzydkich, aktywnych i pasywnych, śmiejących się i ponuraków. Wszystkim daje równe szanse w dostępie do zabawy, doznawaniu radości i przyjemności. Zaciera ona granice pomiędzy wyobraźnią a rzeczywistością . Uczeni amerykańscy prowadząc poważne badania naukowe zauważyli, że zabawa dziecka jest praktycznie lekarstwem na wszystko. Na rozwój mięśni i kośćca dziecka, uodpornienie jego organizmu na choroby i stres, a przede wszystkim lekarstwem na dobre samopoczucie dziecka i jego cudowny nastrój. Zabawa swą "władczą siłą" potrafi wymodelować ładną i zgrabną sylwetkę dziecka. Wyprostuje i wygładzi wszelkie zbędne krzywizny i załamania, które czasem bywają powodem trudności w poruszaniu się czy wykonywaniu innych istotnych funkcji. Uczy cierpliwości, wytrwałości, rzetelności, uczciwości, prawdomówności, odwagi, umiejętności podporządkowania się grupie, zgodności i współżycia i tolerancji. Uczy tego, jak samemu można zadbać o zabawkę, którą się można bawić, i jak stworzyć oprawę samej zabawy. Potrafi rewelacyjnie przysposabiać dziecko do życia, ucząc go rozmaitych spotykanych w życiu ról społecznych. Zabawa pozwala dziecku zapoznać się z różnymi, czasem nawet "niebezpiecznymi" narzędziami i poznawać ich funkcje. Zabawa wreszcie pozwala dokładnie zdiagnozować stan potrzeb i możliwości każdego dziecka. Pozwala poznać, jak dziecko z jakimkolwiek rodzajem niepełnosprawności funkcjonuje w swoim środowisku.






Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Zabawy I ich znaczenie w lepszym poznaniu dziecka, jego uczuć, doznań I stanów emocjonalnych iconCo dziesiąta kobieta I co piąty mężczyzna to uczuciowi ślepcy, czyli osoby cierpiące na aleksytymię. Nie potrafią nazwać swoich uczuć I odróżnić ich od doznań

Zabawy I ich znaczenie w lepszym poznaniu dziecka, jego uczuć, doznań I stanów emocjonalnych iconZnaczenie zabawy I zabawek w rozwoju I wychowaniu dziecka w wieku przedszkolnym

Zabawy I ich znaczenie w lepszym poznaniu dziecka, jego uczuć, doznań I stanów emocjonalnych iconPojęcie zabawy I jej znaczenie dla rozwoju dziecka – walory terapeutyczne

Zabawy I ich znaczenie w lepszym poznaniu dziecka, jego uczuć, doznań I stanów emocjonalnych iconMagdalena parnasow Akademia Sztuk Pięknych w Poznaniu warsztaty – ich istota I znaczenie

Zabawy I ich znaczenie w lepszym poznaniu dziecka, jego uczuć, doznań I stanów emocjonalnych iconBibliografia Temat: Metamorfozy bohaterów I ich znaczenie dla samego bohatera I jego otoczenia

Zabawy I ich znaczenie w lepszym poznaniu dziecka, jego uczuć, doznań I stanów emocjonalnych iconMożliwości poznawczych dzieci oraz ich cech emocjonalnych. Znajomość cech rozwojowych ucznia pozwoli na ich uwzględnianie w procesie dydaktyczno-wychowawczym

Zabawy I ich znaczenie w lepszym poznaniu dziecka, jego uczuć, doznań I stanów emocjonalnych iconPlan prezentacji temat: Metamorfozy bohaterów literackich I ich znaczenie dla samego bohatera I jego otoczenia

Zabawy I ich znaczenie w lepszym poznaniu dziecka, jego uczuć, doznań I stanów emocjonalnych iconRozwój uczuć I kształtowanie osobowości społecznej dziecka w rodzinie

Zabawy I ich znaczenie w lepszym poznaniu dziecka, jego uczuć, doznań I stanów emocjonalnych iconNiewłaściwe postępowanie rodziców przyczyną wypaczenia się uczuć dziecka

Zabawy I ich znaczenie w lepszym poznaniu dziecka, jego uczuć, doznań I stanów emocjonalnych iconTransport ma zasadnicze znaczenie w przemieszczaniu produktów z miejsc ich pochodzenia do miejsc ich konsumpcji lub użytkowania, jak również ich możliwych

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom