Gdańska wyższa szkoła humanistyczna dwusemestraine podyolomowe studia kształcenia zintegrowanego




Pobierz 214.83 Kb.
NazwaGdańska wyższa szkoła humanistyczna dwusemestraine podyolomowe studia kształcenia zintegrowanego
strona1/4
Data konwersji04.09.2012
Rozmiar214.83 Kb.
TypCharakterystyka
  1   2   3   4


GDAŃSKA WYŻSZA SZKOŁA HUMANISTYCZNA


DWUSEMESTRAINE PODYOLOMOWE STUDIA KSZTAŁCENIA ZINTEGROWANEGO


Barbara Ratajczyk


NAUCZYCIEL ZINTEGROWANEJ EDUKACJI WCZESNOSZKOLNEJ


Praca dyplomowa napisana pod kierunkiem dr Edwarda Brzęczka


GDAŃSK 2001

SPIS TREŚCI


WSTĘP ............................................................................................................... 4


Rozdział I


ZINTEGROWANA EDUKACJA WCZESNOSZKOLNA ........................... 7

  1. Geneza integracji ............................................................................................ 7

  2. Organizacja nauczania integralnego ............................................................... 8

  3. Zadania i funkcje edukacji wczesnoszkolnej ................................................11


Rozdział II


NAUCZYCIEL W ZINTEGROWANEJ EDUKACJI

WCZESNOSZKOLNEJ ................................................................................ 12

  1. Rys historyczny polskiej pedeutologii ......................................................... 12

  2. Zadania i funkcje nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej ........................... 15

  3. Autorytet nauczyciela i jego cechy osobowe ............................................... 17

  4. Osobowość nauczyciela ............................................................................... 19



Rozdział III


ZAŁOŻENIA METODOLOGICZNE BADAŃ WŁASNYCH ................... 21

  1. Cel, problemy i hipotezy badawcze ............................................................. 21

  2. Metody i techniki badawcze ......................................................................... 22


Rozdział IV


SYLWETKA NAUCZYCIELA EDUKACJI WCZESNOSZKOLNEJ

W ŚWIETLE BADAŃ WŁASNYCH ............................................................ 24

  1. Przygotowanie i kompetencje zawodowe nauczyciela w opinii rodziców,

nauczycieli i uczniów. .................................................................................. 24

  1. Charakterystyka środowiska badanej grupy. .................................................32

  2. Podsumowanie i wnioski końcowe ............................................................. 33


PRZYPISY ....................................................................................................... 37


BIBLIOGRAFIA ............................................................................................. 40


SPIS TABEL .................................................................................................... 42


ANEKSY .......................................................................................................... 43


WSTĘP


W każdym rozwijającym się społeczeństwie, niezależnie od poziomu cywilizacji, dziecko stanowi ważny element troski i zapobiegliwości rodziców, a także ważny element zorganizowanego systemu wychowania i nauczania. Dlatego w określonym momencie życia procesem jego rozwoju muszą dodatkowo pokierować ludzie przygotowani w tym celu, tzn. nauczyciele. Nauczyciel już od pierwszych chwil pobytu dziecka w szkole powinien stworzyć mu jak najlepsze warunki rozwoju. Chodzi tu głównie o przyjazną atmosferę opartą na prawidłowych relacjach nauczyciel – uczeń oraz poczucie bezpieczeństwa, a także zminimalizowanie stresu związanego z nowym środowiskiem i nowymi zadaniami. Nauczyciel powinien tak organizować zajęcia, aby były one z jednej strony źródłem radosnych przeżyć uczniów, a z drugiej dały nauczycielowi możliwość wszechstronnego poznania swoich wychowanków.

Głównym celem edukacji wczesnoszkolnej jest wszechstronny i harmonijny rozwój dzieci oraz przygotowanie ich do systematycznej nauki na szczeblach wyższych. Nowoczesne kształcenie powinno zmierzać do rozwoju społeczno – emocjonalnego dzieci, kształcić aktywność poznawczą, emocjonalną i praktyczną. Niezbędne jest przy tym stworzenie poczucia bezpieczeństwa, klimatu życzliwości i zaufania między uczniami a nauczycielem. Koncepcja nauczania nastawiona na uruchamianie całych struktur wewnętrznych w psychice dziecka wymaga takich rozwiązań, aby już w toku czynności uczenia się następowała integracja różnych elementów sytuacji i związanych z nimi form aktywności. Jest to koncepcja nauczania integralnego, która na pierwszym planie stawia dziecko, jego zainteresowania i możliwości. Uwaga nauczyciela skupia się na „całym dziecku” na całokształcie jego osiągnięć i rozwoju. Interpretuje on zachowane dziecka, ustala wskaźnik rozwoju językowego, społecznego, intelektualne i emocjonalnego. Gromadzi informacje o stanach i procesach zachodzących u dziecka, oraz przejawach jego zachowań. Aby wykreować twórczego ucznia, nauczyciel sam musi być w swojej pracy twórczy, musi kierować aktywnością dziecka, by uzyskiwało ono coraz pełniejszy obraz scalonego świata oraz swojego miejsca w tym świecie.

Pierwsze lata szkolne decydują o stosunku dziecka do dalszej nauki, dostarczają mu podstawowej wiedzy o świecie, kształtują jego charakter. Nauczyciel staje się dla dziecka osobą szczególnie ważną w życiu, staje się wzorem do naśladowania. Powszechnie znane jest zjawisko, że dla dziecka rozpoczynającego naukę w szkole, jedynie prawdziwe i słuszne jest to co powie jego pani. Nauczyciel jest stroną dominującą w relacji z uczniami. Posiada także formalnie powierzoną mu władzę, która stanowi źródło poczucia przynależności i bezpieczeństwa uczniów. Jest to szczególnie ważne w młodszym wieku szkolnym, w którym dziecko czuje się osamotnione w nowym środowisku. Nauczyciel staje się osobą, której akceptacja jest dla ucznia niezmiernie ważna, w istotnym stopniu kształtuje osobowość swych uczniów własnym przykładem. Poszukiwanie idealnego wizerunku nauczyciela trwa od wielu lat. Badania dotyczące tego zagadnienia stały się podstawą podejmowania prób ustalenia realnych cech nauczyciela warunkujących jego wpływ wychowawczy i efektywność jego pracy. Na nauczycielu edukacji wczesnoszkolnej spoczywa zatem ogromna odpowiedzialność. Truizmem jest stwierdzenie, że dobrze wychowywać, nauczać może tylko dobry nauczyciel. Nasuwa się pytania : Któż to, zatem, jest dobry nauczyciel ? Jakie cechy osobowościowe powinien posiadać ?

Współczesny nauczyciel powinien myśleć twórczo, pomagać dzieciom w samodzielnym myśleniu, działaniu, powinien posiadać wszechstronne umiejętności i szeroko rozumiane kompetencje – w szczególności osobowe. Przedmiotem mojej pracy jest nauczyciel. Za interesujące i celowe przyjęłam znalezienie odpowiedzi na pytanie: „ Jakimi cechami osobowości powinien odznaczać się nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej ?” Oto główny problem mojej pracy, w której chciałabym oprócz tego odpowiedzieć na to, jakie przygotowanie i kompetencje zawodowe powinien posiadać nauczyciel i co decyduje o jego autorytecie.

Praca ma charakter teoretyczno – badawczy, składa się z czterech rozdziałów, z których pierwszy zatytułowany jest „Zintegrowana edukacja wczesnoszkolna”. Przedstawiłam w nim zadania i funkcje edukacji wczesnoszkolnej, bowiem swoistość tego etapu kształcenia jest wyznacznikiem pracy nauczyciela w klasach młodszych.

W rozdziale drugim „Nauczyciel w zintegrowanej edukacji wczesnoszkolnej” omówiłam poglądy pedeutologów na temat poszukiwania ideału osobowościowego nauczyciela oraz jego autorytetu.

Rozdział trzeci „Metodologia badań własnych” prezentuje problematykę badawczą, metodę, techniki i narzędzia badawcze, a także charakterystykę terenu badań i badanej populacji oraz organizację i przebieg badań.

Rozdział czwarty „Nauczyciel i jego rola w świetle badań” zawiera analizę ilościową i jakościową zebranego materiału badawczego. W zakończeniu znajduje się podsumowanie, które stanowi uogólnienie wcześniej wysuniętych wniosków.

Praca moja z pewnością nie wyczerpuje tematu, ale może przyczynić się do analizy cech osobowych nauczyciela i spojrzenia na ten zawód zgodnie z potrzebami małego dziecka.


ROZDZIAŁ I


ZINTEGROWANA EDUKACJA WCZESNOSZKOLNA



  1. Geneza integracji.


Geneza integracji tkwi w tzw. nauczaniu całościowym, polegającym na reorganizacji pracy w klasach początkowych, wyeliminowaniu przedmiotowego układu treści kształcenia i zastąpieniu go określonymi zagadnieniami o charakterze kompleksowym, odpowiadającym zainteresowaniom dzieci w młodszym wieku szkolnym.

Opierając się na psychologicznych koncepcjach teorii postaci, w myśl których świat jawi się jako całość, uznano, że w poznawaniu „całość” ma pierwszeństwo przed „częścią”.

Duży wpływ na współczesne koncepcje edukacji wczesnoszkolnej mieli Owidiusz Decrolly, Karol Linke, Celestyn Freinet, Maria Montessori. Podstawą koncepcji edukacyjnej Decroll’ego były naturalne potrzeby i zainteresowania dziecka. W programie szkolnym nie było podziału na odrębne przedmioty nauczania. Nauka zorganizowana była według ośrodków tematycznych dostosowanych do faz rozwojowych, czynności umysłowych i ruchowych dziecka. 1

Jedną z odmian nauki całościowej było także nauczanie łączne. Karol Linke uważał, że dzieci aż do czternastego roku życia nie powinny pobierać nauki „rozłożonej” na odrębne przedmioty. Dziecko bowiem w procesie poznawania ujmuje rzeczywistość całościowo i dopiero przez analizę wyodrębnia różne gałęzie wiedzy. Opierając się na tezie psychologicznej o tzw. synkretyzmie ( poznawaniu całościowym) opracował koncepcję nauczania łącznego, symptomatycznego dla edukacji elementarnej. 2

Nauczanie łączne dotyczy scalania, ale tylko treści i metod, natomiast nie wiąże się z formami organizacyjnymi stosowanymi w nauczaniu.


2. Organizacja nauczania integralnego.


Dwa podstawowe pojęcia : korelacja i integracja. Często w praktyce używa się ich zamiennie. Jednak czym innym jest korelacja, a czym innym integracja.

Ryszard Więckowski wyjaśnia - „korelacja, w sensie najogólniejszym, to współzależność, a także wzajemny stosunek przedmiotów lub pojęć. W aspekcie pedagogicznym zaś jest to uzgadnianie i wprowadzanie w nauczaniu poszczególnych przedmiotów pewnej równoległości polegającej na uzupełnianiu i naświetlaniu od różnych stron tych samych zagadnień na różnych lekcjach. Korelacja w warunkach tzw. nauczania przedmiotowego, to wykorzystywanie treści jednych przedmiotów do opracowywania treści innych przedmiotów.” 3

Współczesne idee scalania treści przedmiotów, funkcjonujące pod nazwą nauczania blokowego, zintegrowanego czy integralnego, są raczej korelacją , aniżeli integracją we właściwym tego słowa znaczeniu.

Integracja natomiast to „swoiste zespolenie się, tworzenie całości z części. W aspekcie pedagogicznym integracja to sposób nauczania mający na celu pokazywanie związków między wszystkimi kierunkami czy zakresami edukacji oraz ukazywanie nauki jako całości. Tak więc integracja to łączenie elementów w całość, ale ta całość nie jest sumą elementów, ale jest nową jakością.”4

Zintegrowana edukacja wczesnoszkolna obejmuje z jednej strony łączenie czy scalanie treści, a z drugiej – łączenie form aktywności dzieci. Te dwie odmiany stanowią w istocie rzeczy jednolitą całość.

Maria Cackowska przedstawia koncepcję integracji w nauczaniu początkowym jako całkowitą ( w klasach 0 – I, gdzie powinno się zmierzać do całkowitego zacierania granic między przedmiotami, aby w umysłach dzieci kształtować scalony obraz świata) oraz częściową ( w klasach II- III, polegającą na scalaniu treści pokrewnych dwu lub trzech przedmiotów wokół wspólnego tematu) 5

Dla odróżnienia tej wybiórczej integracji od integracji całościowej będziemy ją nazywać nauczaniem skorelowanym, uwzględniając przy tym różne formy korelacji:

  • korelację wewnątrz przedmiotową, tj. wiązać treści występujące w ramach jednego przedmiotu ( np. ćwiczenia w mówieniu, czytaniu i pisaniu z języka polskiego )

  • korelację między przedmiotową – wiązanie zagadnień pokrewnych z różnych przedmiotów ( np. wycieczkę do lasu organizowaną w ramach środowiska, opis lasu z języka polskiego, malowanie pejzażu na plastyce, naukę śpiewania piosenki Jesienią )

  • korelację synchroniczną – wiązanie treści w tym samym czasie ( np. zbieranie i omawianie tradycji i zwyczajów związanych ze świętami Bożego Narodzenia na środowisku i języku polskim, przygotowanie ozdób choinkowych lub prezentów pod choinkę na pracy technice itp. )

  • korelację asynchroniczną – wiązanie treści opracowywanych obecnie z występującymi wcześniej lub później ( np. przypominanie zabytków Krakowa i Gdańska przy omawianiu zabytków Warszawy )

  • korelację bierną - gdy treści są już skorelowane w programie lub rozkładzie materiału;

  • korelację czynną – gdy nauczyciel sam lub wespół z uczniami wyszukuje zbliżone treści i odpowiednio je opracowuje. 6

Oprócz przedstawionego cyklu pełnej integracji i integracji wybiórczej funkcjonuje w szkolnictwie od 1993 roku integracja społeczna dzieci niepełnosprawnych ze zdrowymi.
  1   2   3   4

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Gdańska wyższa szkoła humanistyczna dwusemestraine podyolomowe studia kształcenia zintegrowanego iconWYŻsza szkoła humanistyczna twp w szczecinie studia podyplomowe

Gdańska wyższa szkoła humanistyczna dwusemestraine podyolomowe studia kształcenia zintegrowanego iconPowszechna wyższa szkoła humanistyczna "pomerania" plany zajęĆ : studia niestacjonarne rok akad. 2009 – 2010

Gdańska wyższa szkoła humanistyczna dwusemestraine podyolomowe studia kształcenia zintegrowanego iconPowszechna wyższa szkoła humanistyczna "pomerania" plany zajęĆ : studia niestacjonarne rok akad. 2009 – 2010

Gdańska wyższa szkoła humanistyczna dwusemestraine podyolomowe studia kształcenia zintegrowanego iconPowszechna wyższa szkoła humanistyczna "pomerania" plany zajęĆ : studia niestacjonarne rok akad. 2008 – 2009

Gdańska wyższa szkoła humanistyczna dwusemestraine podyolomowe studia kształcenia zintegrowanego iconPowszechna wyższa szkoła humanistyczna "pomerania"

Gdańska wyższa szkoła humanistyczna dwusemestraine podyolomowe studia kształcenia zintegrowanego iconWyższa Szkoła Ekonomiczo-Humanistyczna z siedzibą w Skierniewicach

Gdańska wyższa szkoła humanistyczna dwusemestraine podyolomowe studia kształcenia zintegrowanego iconJanusz Bielski Wyższa Szkoła Humanistyczna w Pułtusku

Gdańska wyższa szkoła humanistyczna dwusemestraine podyolomowe studia kształcenia zintegrowanego iconWYŻsza szkoła humanistyczna towarzystwa wiedzy powszechnej w szczecinie

Gdańska wyższa szkoła humanistyczna dwusemestraine podyolomowe studia kształcenia zintegrowanego iconWyższa Szkoła Humanistyczna twp w Szczecinie Plan studiów podyplomowych

Gdańska wyższa szkoła humanistyczna dwusemestraine podyolomowe studia kształcenia zintegrowanego iconPowszechna wyższa szkoła humanistyczna „pomerania” Pedagogika II semestr Rok akademicki 2007/2008

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom