Metody aktywizujące w nauczaniu zintegrowanym metody aktywizujące




Pobierz 54.61 Kb.
NazwaMetody aktywizujące w nauczaniu zintegrowanym metody aktywizujące
Data konwersji07.09.2012
Rozmiar54.61 Kb.
TypDokumentacja
METODY AKTYWIZUJĄCE W NAUCZANIU ZINTEGROWANYM

Metody aktywizujące rozumiemy jako wskazówki, sposoby działania, które zwiększają udział uczniów w czasie zajęć edukacyjnych. Metody te wyzwalają w dzieciach określone reakcje i ograniczają rolę nauczyciela do pomocy uczącym się w realizacji celów i kontroli postępów.
Przedstawione niżej metody aktywizujące mają służyć pogłębieniu wiadomości i zaspokajaniu potrzeb dzieci, do których należą: poczucie bezpieczeństwa, akceptacja samego siebie, poczucie siły i własnej wartości, mobilizacja do pokonywania trudności, odkrywanie własnych możliwości, zaufanie do siebie i innych, doznawanie przyjemności, radości, zabawy i integracji z grupą.



  1. METODY INTEGRACYJNE – umożliwiające bliższe poznanie się dzieci oraz zapoznanie się nauczyciela z uczniami.



  1. WIZYTÓWKA - Dzieci wpisują pozytywną cechę na każdą literkę swojego

imienia, np.


I – interesująca

T -towarzyski

Z – zabawna

O -optymista

A – ambitna

M - miły

B – bezkonfliktowa

E -energiczny

E – energiczna

K -kulturalny

L – lojalna




A – aktywna




lub: Jestem Magda – miła.






Jestem Tomek – towarzyski.

  1. HERB – dzieci tworzą swój własny herb wg wzoru przygotowanego na kartkach.




  1. WRZUĆ STRACH DO KAPELUSZA



Każdy uczeń dostaje kartkę z rozpoczętym zdaniem, np.
„W tej grupie boję się, że …
Następnie kończy rozpoczęte zdanie i wkłada kartkę do kapelusza. Potem każdy uczeń losuje dowolną kartkę, odczytuje wszystkim jej treść i próbuje przekazać, co czuł autor wskazując swoje obawy.


  1. WIZYTÓWKA - Dzieci samodzielnie uzupełniają wizytówkę i prezentują na forum grupy. Taką wizytówkę można także pokazać rodzicowi na wywiadówce.






  1. NIEDOKOŃCZONE ZDANIA

.Jestem........................................................ MAM.............................................................. LUBIĘ............................................................


6. JACY JESTEŚMY – dla grupy Kwiatek ma tyle płatków, ile dzieci jest w jednej grupie. Każdy wpisuje to co lubi. W środek kwiatka grupa wpisuje jedną cechę wspólną dla wszystkich, może powstać nazwa grupy.




II. Metody integracyjne połączone z twórczym myśleniem

  1. PRACA W GRUPIE


Pytanie główne: Jak spędzimy dzisiejsze popołudnie, aby się nie nudzić?

Przygotowujemy kartkę z napisem np. Proponujemy, aby.............. Zapewniamy, że ................ Mamy nadzieję, że.............


Od dołu wpisujemy propozycje i zaginamy. Prezentujemy propozycje na forum klasy.

2. KULA ŚNIEGOWA

Pierwszy krok – zapoznanie dzieci z problemem, np. co to jest szczęście, przyjaźń itp.

Dzieci samodzielnie na karteczkach definiują szczęście. Dwie osoby ze swoich definicji tworzą wspólną lub przyjmują jedną z własnych definicji. Dwójki łączą się w czwórki (mają dwie definicje) - znowu tworzą jedną definicję. Czwórki łączą się w ósemki (mają dwie definicje) – znowu tworzą jedną definicję. Ósemki łączą się w szesnastki (mają dwie definicje) – znowu tworzą jedną definicję.

Po zakończonym ćwiczeniu powstaje jedna wspólna definicja.

3. MAPA MENTALNA (pojęciowa)

Jest to wizualne rozpracowanie hasła, problemu zgodnie ze słowami: 1 obraz = 100 słów.



Grupy rysują lub wpisują hasła. Prace prezentowane są na forum grupy.

Propozycje tematów:


- Święta Bożego Narodzenia

- Wielkanoc

- wakacje

- pory roku

- moja rodzina

- moja szkoła....


III. METODY HIERARCHIZACJI POJĘĆ

1. SŁONECZKO - Dzieci samodzielnie na kartce wypisują cechę dobrego przyjaciela. Na dywanie układają karteczki odpowiednio je segregując. Po zakończonym ćwiczeniu dzieci same zobaczą jakimi cechami powinien odznaczać się dobry przyjaciel.




2.PIRAMIDA PRIORYTETÓW

Postawienie problemu, np. Co jest ważne w rodzinie, abyśmy byli szczęśliwi?

Burza mózgów – tu dzieci podają lub piszą po 2 rozwiązania na 2 karteczkach (miłość, szacunek, zrozumienie, zaufanie, pieniądze, odpowiedzialność, zgoda itd.) Później wszyscy hierarchizujemy odpowiedzi i powstaje piramida priorytetów.

MIŁOŚĆ

ZDROWIE
SZACUNEK

ZGODA

ZAUFANIE

PIENIĄDZE

Należy zwracać uwagę na wyrazy bliskoznaczne.


Propozycje tematyczne:

- Co powinniśmy zrobić, aby być dobrym zespołem klasowym?

- Co jest ważne dla zdrowia człowieka?

- Co jest ważne w życiu człowieka?


3. POCIĄG

Postawienie problemu, np. Co jest ważne dla zdrowia człowieka?

Dzieci piszą na 2 karteczkach po jednym rozwiązaniu i przypinają na tablicy odpowiednio grupując powtarzające się wyrazy.

SPORT

SEN

ODŻYWIANIE

SPORT

SEN

ODŻYWIANIE




SEN

ODŻYWIANIE



Dzieci wybierają rozwiązania z największą liczbą kartek i przypinają do wagoników.




IV. TWÓRCZE ROZWIĄZYWANIE PROBLEMÓW

1.BURZA MÓZGÓW - ważny błysk, natchnienie, chwila, pierwsze skojarzenie. Polega na podawaniu w krótkim czasie dużej liczby różnych skojarzeń, rozwiązań, które niesie wyobraźnia. Ma przebieg etapowy :

1 - wytwarzanie pomysłów

2 - ocena i analiza zgłoszonych pomysłów

3 – zastosowanie pomysłów, rozwiązań.

Rozwija sprawność umysłową, kreatywność, przełamuje opory przed przedstawianiem własnych pomysłów, pobudza wyobraźnię.

2.RYBI SZKIELET – służy poszukiwaniu przyczyn powstania danego problemu, planowaniu działań, które mają dać określone wyniki.




GŁÓWNY PROBLEM


Rozpatrujemy przyczyny problemu umieszczając je w rybim szkielecie.

Za pomocą burzy mózgów ustalamy z uczniami główne czynniki. W zespołach dzieci poszukują przyczyn , które mają wpływ na jeden z czynników głównych. Zapisują przy małych ościach. Wszyscy wspólnie wybierają najistotniejsze przyczyny i ustalają plan działań zmierzający do rozwiązania problemu.


PRZYKŁAD: Dlaczego dzieci spóźniają się do szkoły?





Wspólnie wyróżniono 4 przyczyny: komunikacja, szkoła, rodzice, samo dziecko. W 4 grupach dzieci rozpracowują każdą ość (przyczynę). Prace prezentowane są na forum klasy i wspólnie ustala się plan działań zmierzający do rozwiązania problemu.

3. ASOCJOGRAM

To prosta technika, za pomocą której można definiować pojęcia tworząc różne skojarzenia, diagnozować aktualny stan, ale można też twórczo rozwiązywać problemy poprzez tworzenie listy pomysłów na ich rozwiązanie. Pracując równocześnie w dwóch grupach, można postawić dwa bliskie sobie problemy i rozwiązać je w twórczy sposób, poprzez wymianę plakatów w grupach.

- Dzielimy klasę na dwie grupy. Każdej z nich dajemy flamastry, kartki samoprzylepne w dwóch kolorach ( każda grupa otrzymuje inny kolor) oraz przygotowane plakaty z napisanym hasłem np. „Jak należy dbać o zdrowie?”, „Jak odżywiać się zdrowo?”.
Zadaniem I grupy będzie napisanie na kartkach odpowiedzi na pytanie pierwsze i przyklejenie ich na swoim plakacie, a zadaniem II grupy – zapisanie pomysłów na rozwiązanie problemu drugiego. Po upływie wyznaczonego czasu grupy wymieniają się plakatami i uzupełniają asocjogramy o własne pomysły zapisując je na kartkach swojego koloru. Teraz można porozmawiać z dziećmi na temat zdrowia.


V. METODY ROZWIJAJĄCE TWÓRCZE MYŚLENIE

  1. SŁOWO PRZYPADKOWE


Polega na wyszukiwaniu zupełnie przypadkowych wyrazów, czyli bodźców do pomysłów i łączeniu ich z konkretną sprawą czy zagadnieniem. Należy podzielić uczniów na kilka grup, które siadają w kręgach, a każdy uczestnik otrzymuje po jednej kartce papieru formatu A4. Następnie każdy uczeń podpisuje swoją kartkę na samym dole, po czym na górze wpisuje zupełnie przypadkowy wyraz, np. lubi, zagina kartkę ze słowem przypadkowym tak, aby nie było ono widoczne i przekazuje koledze siedzącemu w kręgu po prawej stronie. Następni uczniowie postępują jak poprzednio, a więc wpisują kolejne przypadkowe słowa, zaginają kartki, po czym podają je kolegom siedzącym po prawej stronie. Kiedy kartki wrócą do właścicieli, oni je rozkładają i odczytują zapisane słowa przypadkowe. Potem należy podać konkretną pracę myślową, np. „Napisz krótkie opowiadanie lub wiersz, którego fabułę będą tworzyły zapisane w wyniku pracy grupowej przypadkowe słowa.
Teraz uczniowie pracują indywidualnie

2. FABUŁA Z „KUBKA to wspaniały pomysł na zrozumienie procesu tworzenia opowiadania oraz na omawianie lektur.


- Należy wypełnić kubki kartkami, na których znajdują się znane uczniom informacje. W pojemniku z napisem „Bohaterowie lektury” trzeba umieścić kartki z różnymi postaciami. W pojemniku „Fabuła” – kartki z poleceniami ogólnymi typu: „niech rozwikła zagadkę”. W pojemniku z napisem „Miejsce akcji” – informacje typu: „park”, „ szkoła”. W pojemniku z napisem „Cechy charakterystyczne” – kartki z pojedynczymi przymiotnikami lub z dłuższymi opisami, np. „wesoły”, itp.
Następnie każdy uczeń wybiera sobie kartkę z każdego kubka i tworzy historię
o wybranej postaci z zachowaniem elementów wybranej fabuły.


VI. METODY EWALUACJI

1. KOSZ I WALIZKA – pozwala wywołać refleksję. Zamiast wprost nazywać swoje pozytywne i negatywne odczucia i oceny, można określić swoje emocje, przyklejając w odpowiednim miejscu na plakacie kartkę.

Obrazek kosza i walizki.


KOSZ WALIZKA


Dzieci mają np. ocenić postępowanie bohatera wybranej lektury. Wypisują na karteczkach cechy pozytywne oraz negatywne i przypinają je w odpowiednim miejscu, pozytywne – walizka, negatywne – kosz. Omówienie powstałych plakatów. Kosz – co jest warte wyrzucenia do kosza i zapomnienia. Walizka – co jest warte zabrania ze sobą i zapamiętania.

Wariant: Ewaluacja lekcji – co byś chciał zabrać ze sobą z tej lekcji, a co wrzucić do kosza?


2. BUŹKI – można ją stosować na zakończenie lekcji, jakiejś wybranej fazy lekcji lub ćwiczenia. Pozwala zbadać nastrój grupy w bardzo krótkim czasie. W zależności od celu, jaki sobie stawiamy, możemy dowiedzieć się, czy uczniowie:


-dobrze się czuli,

- temat był atrakcyjny,

-dużo się nauczyli, -podobała im się forma prowadzeni lekcji lub pracy w grupach.


3. TABELKA EWALUACYJNA


Na plakacie umieszczamy tabelę. Uczniowie mazakiem zaznaczają w wybranym miejscu kropkę, która ma być odpowiedzią na zadane przez nas pytanie, np.:


-temat dzisiejszej lekcji był atrakcyjny,

- nowe treści były przekazane sposób zrozumiały dla mnie (ucznia),

-atmosfera na lekcji była dobra.




Temat

Treści

Atmosfera






































Nie należy liczyć kropek. Są dość widoczne dla każdego. Wskazane jest jednak porozmawianie na temat wyników – chętny uczeń.

Rolą nauczyciela pracującego aktywnie z uczniami jest uczynienie wszystkiego, co w jego mocy, by kontakty z uczniami w procesie edukacji były efektywne, autentyczne, pełne wzajemnego zaufania i otwartości.



Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Metody aktywizujące w nauczaniu zintegrowanym metody aktywizujące iconMetody aktywizujące w nauczaniu

Metody aktywizujące w nauczaniu zintegrowanym metody aktywizujące iconMetody aktywizujące w nauczaniu

Metody aktywizujące w nauczaniu zintegrowanym metody aktywizujące iconMetody aktywizujące w nauczaniu historii

Metody aktywizujące w nauczaniu zintegrowanym metody aktywizujące iconMetody aktywizujące w nauczaniu języka

Metody aktywizujące w nauczaniu zintegrowanym metody aktywizujące iconJak aktywizować uczniów? Metody aktywizujące w kształceniu zintegrowanym

Metody aktywizujące w nauczaniu zintegrowanym metody aktywizujące iconWykaz szkoleń metody aktywizujące w nauczaniu języka polskiego I historii 2 osoby

Metody aktywizujące w nauczaniu zintegrowanym metody aktywizujące iconNowoczesne strategie w kształceniu historycznymSpecyfika nauczania blokowego w szkole podstawowej Integracja międzyprzedmiotowaŚcieżki edukacyjne w edukacji szkolnejMetody aktywizujące (mapa mentalna, drzewo decyzyjne)Metody aktywizujące (metaplan)Metoda projektówKształtowanie kompetencji kluczowych

Metody aktywizujące w nauczaniu zintegrowanym metody aktywizujące iconReferat metody aktywizujące ze szczególnym uwzględnieniem metody projektu

Metody aktywizujące w nauczaniu zintegrowanym metody aktywizujące iconMetody aktywizujące

Metody aktywizujące w nauczaniu zintegrowanym metody aktywizujące iconMetody aktywizujące

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom