Credo I dekalog kazania katechizmowe cykl czytań „B”




Pobierz 7.57 Mb.
NazwaCredo I dekalog kazania katechizmowe cykl czytań „B”
strona8/42
Data konwersji08.09.2012
Rozmiar7.57 Mb.
TypDokumentacja
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   42

Ks. Grzegorz DelmanowiczPrzemyślLublin

WIERZĘ W JEDNEGO BOGA

Niedziela Chrztu Pańskiego8 stycznia 2012


KKK, nr 198-231


Karol de Foucauld urodził się w Strasburgu 15 września 1858 r. Jego matka zmarła podczas porodu. Kiedy miał sześć lat osierocił go także ojciec. Przyczyną niespodziewanego odejścia była gruźlica. Ze względu na brak rodziców, wychowaniem małego Karola zajął się dziadek ze strony matki, pułkownik De Molet. W wieku piętnastu lat chłopiec stracił wiarę. Wyraził to w liście napisanym do swojej kuzynki, Marii de Bondy: „Sądzę, że nigdy nie znalazłem się w równie żałosnej sytuacji duchowej, jak w tym momencie. W innych okresach zło, jakie czyniłem, było w pewnym sensie większe, ale obok niego wzrastało również trochę dobra. Obecnie stałem się całkowitym egoistą, zwróconym w kierunku zła, jakbym padł ofiarą szału”.

Kiedy w 1878 r. Karol ukończył Szkołę Wojskową w Saint Cyr, zmarł mu dziadek. Dysponując wtedy znacznym spadkiem, rzucił się w wir rozrywki i rozwiązłości. Rodzące się w sercu poczucie pustki zaspokajał kolejnymi miłosnymi przygodami. Myślał nawet o tym, aby zostać muzułmaninem, lecz ostatecznie stwierdził, że: „islam nie ma boskiej podstawy, bo nie ma tam prawdy”. Zauważając, że brakuje w nim miłości, doszedł do następującego wniosku: „gdzie nie ma miłości, nie może być również prawdy”. Gdy miał dwadzieścia osiem lat zamieszkał w Paryżu, niedaleko swojej kuzynki i ciotki Marri De Bondy, zaczął uczęszczać do kościoła św. Augustyna. W taki oto sposób opisał swoje doświadczenia z tamtego okresu: „Zacząłem chodzić do kościoła nie wierząc. Tylko w świątyni dobrze się czułem. Spędzałem tam długie godziny na powtarzaniu dziwnej modlitwy: «Mój Boże, jeśli istniejesz, spraw, abym cię poznał»”.

30 października 1886 r. Karol zbliżył się do konfesjonału i powiedział do spowiednika: „Proszę księdza, jestem niewierzący. Przychodzę z prośbą o pouczenie mnie odnośnie do religii katolickiej”. Ksiądz Huvelin uważnie się mu przyglądał i wyczytał w jego oczach głębokie pragnienie Pana Boga. „Proszę uklęknąć, wyspowiadać się… i uwierzyć” – powiedział spowiednik. „Ale ja nie po to przyszedłem!” – usprawiedliwiał się Karol. Kiedy usłyszał kolejny raz „Proszę wyspowiadać się i uwierzyć”, zbliżył się do kraty konfesjonału, otworzył swoją duszę i przyjął Boże przebaczenie. Gdy po wielu latach, 14 sierpnia 1901 r., wspominał ten wyjątkowy dzień, napisał w swoim notatniku: „Jest zbyt duża różnica pomiędzy Bogiem, a tym wszystkim, co Bogiem nie jest” (A. Comastri, Gwiazdy świecą w ciemności. Historie nawróceń XX wieku, Warszawa 2006, s. 18-24).

Przeżywamy Niedzielę Chrztu Pańskiego. Każdy z nas powraca dzisiaj myślą do tego dnia, kiedy przez sakrament chrztu świętego zostaliśmy włączeni do świętego, powszechnego apostolskiego Kościoła i otrzymaliśmy nadprzyrodzony dar wiary. Wsłuchując się słowa Karola de Foucauld, który dzięki łasce Pana Boga odnalazł ten zagubiony, utracony skarb, zastanówmy się nad tym, co to znaczy wierzyć w jednego Boga? Ubogaceni tekstami dzisiejszej Liturgii Słowa, sięgnijmy do Katechizmu Kościoła Katolickiego w celu znalezienia odpowiedzi na następujące pytania: Dlaczego Symbol naszej wiary, czyli nasze Credo, rozpoczyna się od słów „Wierzę w Jednego Boga”? W jaki sposób możemy Go opisać? W jakim sensie Bóg jest Prawdą i Miłością, której poszukiwał Karol de Foucauld?

W I czytaniu z Księgi proroka Izajasza autor natchniony zapowiada tajemniczą osobę, którą Bóg włączy w realizację planu zbawienia. Sługa Jahwe będzie realizował to niełatwe zadanie w sposób dobrowolny. Nie zrażą go żadne trudności. Dzięki pomocy Boga przywróci harmonię, solidarność i komunię między narodami.

II czytanie, będące fragmentem mowy, jaką Piotr Apostoł wygłosił w domu setnika Korneliusza, przypomina, że Boże wybranie odnosi się nie tylko do tych, którzy należą do narodu wybranego, lecz również do pogan. Chrystus nie patrzy bowiem na kwestie związane z pochodzeniem, ale na wewnętrzne usposobienie człowieka oraz na jego serce.

Treść proroctwa Izajasza aktualizuje się w słowach usłyszanego fragmentu Ewangelii. Św. Marek przedstawia nam Chrystusa stojącego pośród ludzi pokutujących, którzy zgromadzili się przy wodach Jordanu. Pragnie On przyjąć chrzest z rąk Jana Chrzciciela. Ewangelista przedstawia Jezusa jako Sługę Jahwe, który oddaje się całkowicie Ojcu niebieskiemu. Kiedy Mistrz z Nazaretu przyjmuje chrzest, otwierają się niebiosa. Zstępuje na Niego Duch Świętego pod postacią jakby gołębicy. Słychać również rozbrzmiewający głos Boga: „Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie” (Mk
1, 11).

Katechizm Kościoła Katolickiego poucza nas, że chrześcijańskie Credo rozpoczyna się od słówWierzę w Jednego Boga, gdyż to najbardziej podstawowe stwierdzenie wśród wszystkich treści, które zostały w nim zawarte. Na wyzwaniu wiary w istnienie Boga opierają się pozostałe prawdy dotyczące człowieka i świata (por. KKK 198-200). Treść artykułu, który przypomina o istnieniu jednego Boga znajduje swoje potwierdzenie na kartach Pisma Świętego. Księga Powtórzonego Prawa wskazuje, że tylko jeden Bóg objawił się jako Jedyny całemu Izraelowi:Słuchaj, Izraelu! Pan, Bóg nasz, jest Panem jedynym(6, 4). Prawda o istnieniu Jednego Boga była też wielokrotnie podkreślana przez proroków. Wzywali wszystkich do porzucenia fałszywych bożków i nakazywanie nawrócenie się do Jedynego Boga, który mówił o sobie:Ja jestem Bogiem i nie ma innego(Iz 45, 22).

Wiara w istnienie Jedynego Boga, rozumianego jako jedyna, absolutna i osobowa istota, będąca praprzyczyną wszystkiego, jest wyrażana w trzech monoteistycznych religiach, do których należy: judaizm, chrześcijaństwo i islam. Można uzasadnić je również przy pomocy zasad logiki. Gdyby było dwóch bogów, jeden byłby ograniczeniem drugiego. Żaden z nich nie byłby nieskończony i doskonały. Żaden więc nie mógłby być kimś prawdziwym (por. KKK 200-202, 228).

Bóg nie chce być kimś nierozpoznawanym. Nie pragnie tego, aby czczono Go jakonajwyższą istotę, która jest jedynie odczuwana albo intuicyjnie przeczuwana. On chce być znany i przywoływany jako ktoś rzeczywisty i działający. Bóg powiedział o sobie, że jestBogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba(Wj 3, 6). Ponadto, objawił się Mojżeszowi w płonącym krzewie i podał mu swoje, tajemnicze Imię:Jestem, który jestem(YHWH/JAHWE)(Wj 3, 14). W ten sposób pozwolił, aby wszyscy zwracali się do Niego po imieniu. Pozostał przy tym jednak Bogiem ukrytym, czyli istniejącą tajemnicą (por. KKK 203-205). Bóg był utożsamiany zarówno przez Żydów, jak i chrześcijan, z jedynym Bogiem całego świata, jego Stwórcą, Władcą, Partnerem Przymierza, Wyzwolicielem z niewoli egipskiej, Sędzią i Zbawcą. Ze względu na głęboki szacunek wobec Niego, nie wymawiano nigdy Jego imienia. Było ono zastępowane zwrotemAdonaj, które tłumaczy się jakoPanie(por. KKK 230-231). Takim samym sformułowaniem posługuje się autor natchniony w No­wym Testamencie, gdy wyraża boskość Syna Człowieczego i tłumaczy, żeJezus jest Panem(Rz 10, 9).

Bóg, objawiając swoje imię, pozwolił poznać człowiekowi ogromne bogactwo zawarte w Jego niezgłębionej tajemnicy. Bóg jest duchem, osobą wszechmocną i doskonałą. To On jest Stworzycielem świata. Zawsze i na zawsze przekracza czas i historię. Jest Bogiem wiernym, który pozostaje obecny przy swoim ludzie, troszcząc się o jego zbawienie. Jest również w najwyższym stopniu święty, gotowy do przebaczania ibogaty w miłosierdzie(Ef 2, 4).

Bóg jest samą Prawdą. Jego słowa nigdy nie mylą. Potwierdza to Stary Testament, w którym stwierdza się, że słowo Boga jest prawdą (Prz 8, 7; 2 Sm 7, 28) i Jego Prawo jest prawdą (Ps 119, 142). Najlepszym potwierdzeniem prawdy Bożej jest odwieczny Syn Boży, Mądrość wcielona, Jezus Chrystus, który został posłany na świat,aby dać świadectwo prawdzie(J 18, 37). Jest Ondrogą, prawdą i życiem(J 14, 8). Każdy kto wchodzi w dialog Synem Bożym, może zrozumieć, czym jest wiara będąca w jedności z rozumem (por. KKK 206-213).

Bóg jest również miłością. Nie ma nic stworzonego, co nie byłoby podtrzymywane i przeniknięte Jego niekończoną łaskawością. Bóg, posyłając na świat swego Syna i Ducha Świętego, objawił, że jest On sam wieczną wymianą miłości (por. KKK 214-217, 231). Jego miłość posunęła się do tego, że oddał w nasze ręce najcenniejszy dar. Ofiarując za nas swojego Syna, potwierdził, żenikt nie ma przecież większej miłości nad tę, gdy ktoś poświęca swoje życie za przyjaciół(J 15, 13).

Nasza wiara w Jednego Boga, która jest konsekwencją przyjętego sakramentu chrztu świętego, powinna iść w parze z konkretnymi postawami życiowymi. Ilekroć wyrażamy prawdę o tym, że Pan Bóg jest naszą najważniejszą wartością, warto zastanowić się, czy nie uwielbiamy czasem innych, obcych bożków? Czy potrafimy żyć w prawdzie? Czy staramy się obdarowywać innych miłością, naśladując w ten sposób samego Boga?

Zakończmy fragmentem wiersza, który oddaje uczucia tych, zagubili w swoim życiu skarb wiary otrzymany na chrzcie świętym:

„Ja nie potrzebuję Boga” – powtarzają. A potrzebują więcej kobiet i mężczyzn, coraz droższych aut i tytułów, i nie będą nigdy syci, i czują się coraz bardziej samotni, i po nocach płaczą i piją.

„Ja nie potrzebuję Boga” – tak mówią. A potrzebują tabletek na uspokojenie, aby «normalnie» żyć. Potrzebują proszków, aby przymknąć powieki. Z tęsknoty pozostała im żądza, z miłości - zaspokojenie, z po­lityki – intryga, z siły - gwałt, z autorytetu - przymus, z techniki - strach, z bogactwa - nędza, z wiary - ludzki obyczaj”.


Błogosławieni, którzy potrzebują w swoim życiu Boga. Amen.

1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   42

Powiązany:

Credo I dekalog kazania katechizmowe cykl czytań „B” iconDekalog I wartośĆ sakramentu pojednania dekalog pochodzi od dziesięciu greckich słów: deka – znaczy dziesięć I logos – słowo

Credo I dekalog kazania katechizmowe cykl czytań „B” iconDekalog to jest 10 przykazań danych przez Jezusa. Ale w kontekście zdania mój dekalog rozumiem przez to moje przekonania którymi staram się kierować w zyciu. Mój

Credo I dekalog kazania katechizmowe cykl czytań „B” iconI an angielski (12h/cykl) niemiecki (9h/cykl) Liczba uczniów: 15 I aw

Credo I dekalog kazania katechizmowe cykl czytań „B” iconPytania katechizmowe do zaliczenia dla kandydatów do bierzmowania

Credo I dekalog kazania katechizmowe cykl czytań „B” iconPytania katechizmowe do egzaminu przed bierzmowaniem 2012

Credo I dekalog kazania katechizmowe cykl czytań „B” iconRozaważanie do czytań

Credo I dekalog kazania katechizmowe cykl czytań „B” iconKsięgi czytań liturgicznych

Credo I dekalog kazania katechizmowe cykl czytań „B” iconKomentarze do czytań na niedziele października

Credo I dekalog kazania katechizmowe cykl czytań „B” iconMelioracja katalogu centralnego 1/2009 Cykl aut. Trylogia mazurska – powstał cykl aut. Kalicińska, Małgorzata

Credo I dekalog kazania katechizmowe cykl czytań „B” iconMelioracja katalogu centralnego 3/2008 Cykl aut. Wampirek – powstał cykl aut. Sommer-Bodenburg (1948- ). było: 500 a)

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom