Scenariusz apelu z okazji Światowego Dnia Ziemi




Pobierz 31.08 Kb.
NazwaScenariusz apelu z okazji Światowego Dnia Ziemi
Data konwersji08.09.2012
Rozmiar31.08 Kb.
TypDokumentacja
Scenariusz apelu z okazji Światowego Dnia Ziemi.


( do wykorzystania w szkołach podstawowych, gimnazjach, liceach, ośrodkach kultury).


Dekoracja sceny: drzewa(sztuczne choinki), kolorowe kwiaty, dużo zieleni. Na tylnej ścianie: góry uformowane z szarego papieru, nad nimi : sklepienie niebieskie z bibuły oraz gwiazdy wycięte z papieru i podświetlone lampkami choinkowymi.


Kurtyna zasłonięta, zgaszone światło.


Narrator: (stoi przed kurtyną, z boku sceny)

- Na początku była ciemność. Taki świat nie podobał się Bogu, dlatego postanowił On stworzyć Ziemię, na której mogliby żyć ludzie.


Głos: (uczeń ukryty za sceną)

- „Niechaj się stanie światłość. (zapala się światło przed kurtyną). Niechaj Ziemia wyda rośliny zielone, trawy dające nasiona, drzewa owocowe, rodzące na Ziemi według swego gatunku owoce, w których są nasiona”. (odsłona kurtyny)


Narrator:

- I stało się tak. Ziemia wydała rośliny zielone. A Bóg widział, że były dobre


Głos:

- „Niechaj powstaną ciała niebieskie, świecące na sklepieniu nieba, aby oddzielały dzień od nocy, aby wyznaczały pory roku, dni i lata, większe niech rządzi dniem, a mniejsze nocą. ( zapalają się wszystkie żarówki, dziecko zawiesza z lewej strony księżyc, a z prawej słońce wykonane z kartonu)


Narrator:

- I stało się tak. I umieścił je Bóg na sklepieniu nieba, aby świeciły nad Ziemią. A widział Bóg, że były dobre.


Głos:

- „Niechaj się zaroją wody od roju istot żywych, a ptactwo niechaj lata nad ziemią”.

( muzyka, głosy ptaków odtworzone z kasety)


Narrator:

- Tak stworzył Bóg wszelkiego rodzaju pływające istoty żywe, oraz wszelkie ptactwo skrzydlate. A widząc, że były dobre pobłogosławił je tymi słowami:


Głos:

- „Bądźcie płodne i mnóżcie się, abyście zapełniały wody morskie, a ptactwo niechaj się rozmnaża na ziemi”.


Narrator:

- Potem Pan Bóg rzekł:


Głos:

- „Niechaj ziemia wyda istoty żywe różnego rodzaju; bydło, zwierzęta pełzające, i dzikie zwierzęta według rodzaju.

Narrator: (umieszczając kukiełki zwierząt w różnych miejscach sceny)

- I stało się. Bóg uczynił różne rodzaje dzikich zwierząt. I widział Bóg, że były dobre. A wreszcie rzekł Bóg:


Głos:

- „Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi. ( na scenę wchodzą dziewczyna – ubrana na biało i chłopak – ubrany na zielono, rozglądają się, nasłuchują) – Oto wam daję wszelką roślinę i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem, a dla wszelkiego zwierzęcia będzie pokarmem trawa zielona”


Narrator:

  • I stało się tak. A Bóg widział, że wszystko co uczynił, było dobre.

Muzyka :” Cztery pory roku” Vivaldiego, wszyscy tańczą , dziewczynka i chłopiec razem ze zwierzętami bawiąc się radośnie recytują wiersz T. Kubiaka.

Dziewczyna:

- W zieleni tak bardzo zielonej,

o której się nawet nie śniło,

ni liściom, ni trawie – leżymy

z oczami na słońcu. Jak miło...


Chłopiec:

- W błękicie tak bardzo błękitnym,

O którym nie miały pojęcia

Ni rzeki, ni stawy – pływamy

Och, ile radości i szczęścia!


Dziewczyna:

- Nad nami różowi się niebo,

barwniejsze niż ogon stu pawi.

Do lasu!

Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.


Chłopiec:

- A nocą, tak bardzo już nocą,

że tylko nam może się przyśnić,

biegamy po ziemi – zieleni,

fruwamy po niebie – błękitni.

Dziewczynka z chłopcem odchodzą.


Narrator:

- Mijały tysiące lat. I nadszedł XXI wiek. Wiek plastikowych butelek, puszek po napojach, dezodorantów, folii aluminiowej i steropianu. W ostatnich latach zniszczenia środowiska tak się spotęgowały, że zaniepokoiły cały świat. Do ONZ napływały alarmujące informacje o katastrofalnych skutkach zniszczeń, nie tylko dla przyrody, ale także dla sprawcy tych zniszczeń – człowieka. Czy wiecie, że ?

- w Polsce około połowa ścieków przemysłowych, bez jakiegokolwiek oczyszczania, odprowadzana jest do rzek i jezior,

- 80% wód powierzchniowych w naszym kraju nie mieści się w żadnej klasie czystości,

- Morze Bałtyckie stoi na krawędzi katastrofy ekologicznej.

W tym czasie gasną kolejno żarówki, pozostaje słabe oświetlenie. Na scenę wchodzi dziecko z głośną, hałaśliwą muzyką, ,nakrywa drzewa i słońce czarnymi welonami (farbowana gaza), zrywa kwiaty i odchodzi zostawiając dużo śmieci. Słychać odtworzone z kasety odgłosy uliczne ( warkot silnika, itp.). Na scenę wchodzi robotnik w hełmie, z piłą motorową i wycina (przewraca) drzewa

.

Postać I: ( wchodząc na scenę bierze kukiełki zwierząt i mówi w ich imieniu).

- Tutaj niedawno

swój cień rozwieszał

las wszędobylski,

pachnący żywicą,

i dyszał mozolnie

iglastą czupryną.

Lecz przyszedł ten,

w kombinezonie’

pokłonił się ziemi

chlebem brzemiennej

i wyciągnął piłę.

Smarował długo

złocistą oliwą,

żeby las nie zgrzytał

Kiedy promyk słońca

jak czarny kogucik

ginął w mrokach nocy

księżyc brał w ramiona

opasłe kominy

i srebrzył korony

obumarłym kwiatom.

Postać II: (podobnie ,jak postać I, unosząc głowę ku niebu i przechodząc pomiędzy widownię)

  • Zobacz, to oni,

Ginące plemię – ludzkość,

Sama dla siebie – na Ziemi

Kopie grób – nicość,

Zagubiona w czasie i przestrzeni,

Skłócona, głodna, przerażona

Biegnie przed siebie – ślepa, chroma,

W ciemnościach kosmosu

Szuka ratunku.

Zobacz, to jest ta Ziemia,

Która w raj miała się zmieniać,

I którą Ty

Ubrałeś w kwiaty

I czystą wodą oblałeś,

Co zrobił człowiek, którego stworzyłeś?

Zobacz, czy widzisz?

Dlaczego nie płaczesz?


Postać III:

- Płacz Matko Ziemio,

z niezmiernego bólu i zgryzoty

nad losem życia,

które wydałaś w przytulnej ciszy,

ogrzewałaś je w swym łonie.


-Ziemia nasza jest cudownym miejscem zamieszkania. Człowiek powinien być królem przyrody.


Postać I, II, III razem: (wracają na scenę)

- Halo. Słyszycie nas?

Ludzie ze wszystkich krajów,

ludzie ze wszystkich miast!


Postać III:

-Las ginie, wysychają mu szpilkowe płuca,

Kruszą się i spadają deszczem martwych igieł.

I coraz więcej zieleni uśmierconej zrzuca

Las, szepcąc do człowieka:

Dzięki za fatygę.


Postać II:

- Lubicie przyrodę,

Słońce, wodę, las,

Lecz czy przyroda lubi was?


Postać I:

- Coście zrobili z górami, gdzie królował orzeł?


Postać III:

- Coście zrobili z wodami przeczystych potoków?

Postać I:

- Waszym dziełem są te zniszczenia wokół.

Z widowni wstaje uczeń, idąc na scenę w kierunku postaci, mówi:


Uczeń:

- Chciałbym więcej ptaków,

drzew z ptakami,

więcej blasków gwiazd, obłoków,

trzcin, kaczek na wodzie.

I uchwycić to wszystko rękami,

Ucałować to wszystko ustami

I patrzeć jak słońce wschodzi.


Postać II: ( wskazując uczniowi kwiat):

- Kwiaty kwitną nawet wtedy, kiedy nikt im się nie przygląda.


Postać III: (wskazując drzewo):

- Drzewa rodzą owoce, nie pytając, kto będzie je spożywał


Dziecko:

- Gdy z roślinami i zwierzętami przymierze zawrzemy,

To może zdążymy – świat uratujemy!

Znów będzie ziemia życia pełna,

Znów będzie pięknie, kolorowo,

Zielono, czysto, a więc zdrowo!

Wszyscy razem porządkują scenę, stawiają (sadzą) drzewa ,zapalają się kolejno żarówki. Z tyłu widowni wstaje uczeń ( z książkami pod pachą) i idąc w kierunku sceny mówi:


Uczeń:

- Nie pozwolić oderwać człowieka

od ziemi,

od traw, kwiatów i drzew,

od śpiewu ptaków, szeptów strumieni,

muzyki gór,

bezkresu mórz.

Nie pozwolić oderwać człowieka

od ziemi – ojczyzny roślin, zwierząt i ludzi,

od nieba – ojczyzny gwiazd, chmur i ludzkich snów,

które mu każą rosnąć w górę

wnikając wgłąb.


Dziecko:

-Posłuchajmy słów skierowanych do nas przez Ojca Świętego (włącza kasetę lub odczytuje)

„ Piękno tej ziemi skłania mnie do wołania o jej zachowanie dla przyszłych pokoleń. Jeśli kochacie tę ojczystą ziemię, niech to wołanie nie pozostanie bez odpowiedzi! Zwracam się w szczególny sposób do tych, którym powierzona została odpowiedzialność za ten kraj i za jego rozwój, aby nie zapominali o obowiązkach chronienia go przed ekologicznym zniszczeniem! Niech tworzą programy ochrony środowiska i czuwają nad ich skutecznym wprowadzaniem w życie!”


Uczeń:

- W 1992roku na konferencji w Rio de Jeneiro, zwanej „Szczytem Ziemi” przedstawiciele ponad 150 państw podpisali ważny dokument, Agendę 21, określający współpracę w zakresie prośrodowiskowych działań gospodarczych i społecznych. Problemów, które ludzkość musi rozwiązać jest wiele. We wstępie do tego dokumentu czytamy: „Ludzkość osiągnęła taki punkt swojego rozwoju, w którym musi dokonać wyboru. Świat staje w obliczu pogłębiającej się biedy, głodu, chorób, analfabetyzmu, stale pogarszającej się kondycji ekosystemów, od których zależy nasza pomyślność. Nadal zwiększa się nierówność między bogatymi a biednymi. Jedyną drogą zapewnienia bezpiecznej i pomyślnej przyszłości jest jednoczesna dbałość o sprawy środowiska i o rozwój, przy zachowaniu zrównoważonego podejścia. Musimy zaspakajać podstawowe potrzeby człowieka, podwyższać standard życia wszystkim, skuteczniej chronić ekosystemy i lepiej nimi gospodarować. Żaden naród nie może zabezpieczyć swej przyszłości w pojedynkę; razem potrafimy to osiągnąć.


Dziewczyna: ( wychodząc zza sceny)

- Chrońmy człowieka,

by nie przetaczał swojej krwi w rurki neonów,


Chłopiec:

- by nie drgał w nich nerwicą reklam


Uczeń :

- by nie rozdrabniał się w atomach spraw zdmuchniętych w pustkę

Narrator:

- by nie zmiażdżyły go kroczące dźwigi


Chłopiec:

- by cienie gigantycznych fabryk, kosmicznych rakiet, nie legły mu na oczy bielmem


Dziecko:

- by człowiek zawsze umiał klęknąć przy najmniejszym trawy źdźble,

chyląc się nad nim w zamyśleniu ...


Wszyscy klękają, pochylają się. Muzyka „Cztery pory roku”. Zasłona .


Opracowanie: Wanda Rapacz, nauczycielka przyrody w Szkole Podstawowej w Jordanowie.


W opracowaniu wykorzystano:

  • tekst Biblii

  • wiersze Marcina Bedlickiego i Sergiusza Riabinina opublikowane w „Człowiek bliżej Ziemi”, WSIP. Warszawa 1996r.

  • „Czy życie w zanieczyszczonym mieście jest możliwe?”, Bożena Wójtowicz

  • tekst „Agenda 21”

  • fragment przemówienia Ojca Świętego w Zamościu



Wanda Rapacz

rapit@interia.pl


Wyrażam zgodę na upowszechnianie opracowanego przeze mnie scenariusza.




Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Scenariusz apelu z okazji Światowego Dnia Ziemi iconScenariusz apelu z okazji międzynarodowego dnia ziemi scenografia: Nad sceną umieszczone hasło: ziemia

Scenariusz apelu z okazji Światowego Dnia Ziemi iconImprezy z okazji obchodóW Światowego dnia ziemi

Scenariusz apelu z okazji Światowego Dnia Ziemi iconWierzbica dnia 24. 04. 2009. Scenariusz inscenizacji z okazji Światowego Dnia Ochrony Wód

Scenariusz apelu z okazji Światowego Dnia Ziemi iconScenariusz obchodów Światowego Dnia Ziemi w Zespole Szkół w Rogożu

Scenariusz apelu z okazji Światowego Dnia Ziemi iconWiersze, które zdobyły I, II, III, miejsce, a twórcami są uczniowie naszej szkoły. Nagrodzone wiersze zostały odczytane na apelu z okazji Dnia Ziemi

Scenariusz apelu z okazji Światowego Dnia Ziemi iconScenariusz uroczystości z okazji Dnia Ziemi dla uczniów kształcenia

Scenariusz apelu z okazji Światowego Dnia Ziemi iconScenariusz apelu poświęconego Papieżowi Janowi Pawłowi II z okazji 7 Dnia Papieskiego obchodzonego pod hasłem: „Jan Paweł II – obrońca godności człowieka” w dniu 16 października 2007r

Scenariusz apelu z okazji Światowego Dnia Ziemi iconScenariusz apelu z okazji dni matematyki

Scenariusz apelu z okazji Światowego Dnia Ziemi iconScenariusz apelu z okazji halloween 31 Października

Scenariusz apelu z okazji Światowego Dnia Ziemi iconByć kobietą, być kobietą ” Scenariusz apelu z okazji Dnia Kobiet

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom